Sztuki wizualne


29 Mar 2018
Sztuki wizualne

 

The same history/Easy forgetting

video(25:12);Londyn,2018


Nie słyszałem o nikim kto odwołałby się do Tołstoja, wspomniał jego książkę. Wszystkich szokował skandal masakry, lecz nikogo nie szokowało jej powtórzenie A przecież powtórzenie skandali jest królem skandali! Wie o tym tylko Bóg bluźnierca u Goytisola: „Powiedz mi: co zmieniło się na tej Ziemi, którą wedle legendy stworzyłem w tydzień? Po co niepotrzebnie przedłużać farsę? Dlaczego ludzie uparcie się rozmnażają?“ Dlatego, że skandal powtórzenia jest wciąż wymazywany przez skandal zapomnienia(zapomnienie, „ta wielka bezdenna dziura, w która wpada wspomnienie“, wspomnienie o ukochanej kobiecie, podobnie jak ta o wielkiej powieści czy o masakrze) Milan Kundera, ze zbioru esejów Spotkanie. Traktując ciało jako archiwum i źródło pamięci koncentruję się na prostym geście kroku, jego rytmie, tempie, intensywności, wadze, kierunku. Poprzez zróżnicowanie jego ekspresji zastanawiam się nad jego znaczeniem, symboliką i konotacjami, które może rodzić w odniesieniu do pamięci zbiorowej i indywidualnej. Video jest zapisem prób performatywnych, będącymi poszukiwaniami prowadzonymi w zakresie dyplomu magisterskiego (CSM/UAL, Londyn).


Katarzyna Stefia Dębska, artystka wizualna urodzona w 1993 w Warszawie. Absolwentka Wydziału Scenografii warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych (dyplom obroniła w pracowni prof. Katarzyny Proniewskiej-Mazurek), obecnie realizuje dyplomowy projekt magisterski na uczelni Central Saint Martin’s (University of the Arts London) w Londynie. Uczestniczyła w plenerach mistrzowskich prowadzonych przez prof. Marcina Jarnuszkiewicza (2012), prof. Leszka Mądzika i Jerzego Rudzińskiego (2014) oraz prof. Elżbiety Baneckiej (2015). Gościnnie jako reprezentantka studentów warszawskiej ASP brała udział w Plenerze Wyższych Uczelni Artystycznych organizowanym przez Fundację im. Zofii Kossak w Górkach Wielkich, gdzie odbyła się również wystawa zbiorowa. Jej prace graficzne i fotograficzne pokazywane były na wystawach zbiorowych m.in.: Wystawie Profesorów, Asystentów i Studentów Wydziału Scenografii warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych (Galeria Zamek/Debiuty, Przemyśl, 2015), w Galerii Wolno (Warszawa, 2013), projekty video, instalacje i interwencje przestrzenne m.in.: podczas Work- In- Progress Festival („Safety Space”, CSM, Londyn, 2017), wystawy „Per-wersje” („Gra 1./Game 1.”, Tytano, Kraków, sierpień 2017) oraz zostały opublikowane w formie dokumentacji fotograficznej katalogu wystawy „The Social Art- Invigorating the Rise of Social Art” (WHITECONCEPTS Gallery, Berlin, 2017 http://social-art- award.org/wp-content/uploads/2017/10/Social- Art-Award- Book_E.pdf. Video- instalacja "Sweet dreams/ Słodkich snów", pokazywana była w Battersea Arts Center (program "Freshly scratched", październik 2017). Video "No corrections", będące częścią dyplomu magisterskiego, zostało pokazane podczas przeglądu "Videonews" w Galerii Labirynt w Lublinie (grudzień 2017). Obecnie we współpracy z Zabludowicz Collection w Londynie prezentuje swój projekt "Rearchiving" w ramach wystawy "A minute ago"(styczeń-luty 2018). Jako performerka zaangażowana była w video artystki Delii Boyano „The Cucumber Sandwich Club” (Galeria JM, Malaga, 2016/2017), projekt “Ephemeral Ground” Nasii Papavasiliou (Zabludowicz Collection, Londyn, 2018), swoje video instalacje i performance/działanai site-specific ( "Spatial remembrance" (Warszawa/Dłużewo, 2012-2014), „Measurement Certainty 1. (CSM, Londyn, 2016), „I never play counting-out games” (CSM, Londyn 2017) ) oraz spektakl ruchowo- dźwiękowy „Elos” współtworzony podczas rezydencji w Atenach (2017), w ramach której prowadziła również warsztaty z zakresu relacji ciała ludzkiego do przestrzeni i światła. W latach 2017-2018 odbyła trzy rezydencje- trzymiesięczną w Atenach oraz dwie w Polverigi pod opieką artystyczną twórców takich jak Sophie Jump, Athina Valha, Michael Spencer i Pete Brooks. Współpracowała z wydziałami Aktorskim oraz Reżyserskim warszawskiej Akademii Teatralnej zajmując się scenografią i kostiumami ( „Bracia Karamazow“ F.Dostojewskiego, „Revolutionary Road“ R.Yates, opieka reżyserska Waldemar Raźniak, egzamin aktorski III roku,; etiudy :„Ryszard III. W zwierciadle“ W.Szekspira, „Kaj“ wg utworu J.Iwaszkiewicza, „Wampir we flakonie“ S.I.Witkiewicza, „Nie o taki Świat nic nie robiłem“ W.Gombrowicza, reż. Grzegorz Simborowski ; „Autoportret” wg poezji M.Białoszewskiego, „Bracia Karamazow“, „ To nie jest kraj dla starych ludzi“ wg utworu R. Garcii, reż. Mateusz Olszewski ; „Ich czworo“ G.Zapolskiej, reż. Katarzyna Minkowska ; „Fragment dramatyczny I“ S. Becketta, reż. Monika Popiel ) oraz Wydziałem Operatorskim Szkoły Filmowej w Łodzi (etiuda operatorska w reż. Szymona Kuriaty) i Wydziałem Radia i Telewizji w Katowicach. Stworzyła również scenografię i kostiumy dla warszawskiego Teatru Collegium Nobilium („Iluminacje“, choreog. Liwia Bargieł, premiera październik 2015, wystawianego na Międzynarodowym Festiwalu Szkół Teatralnych w Meksyku oraz w Rumunii), spektaklu „Kaj“ w reżyserii Grzegorza Simborowskiego (AT) pod opieką prof. Mateusza Bednarkiewicza prezentowanego na Forum Młodej Reżyserii w Krakowie (2015), kostium do opery „Orlando Paladino” J.Haydna (reż. Waldemar Raźniak, Warszawa, 2015) oraz instalację/scenografię do „Szron/Frost” w reżyserii i choreografii Liwii Bargieł (Klub ŻAK, Gdańsk, 2016). Pracuje również jako projektant wnętrz I scenograf. Jej research magisterski koncentruje się w wymiarze teoretycznym i praktycznym na zagadnieniu pamięci, jej róznych typów oraz badaniu relacji pamięci kolektywnej z indywidualną.

/*script src="/templates/acerola/js/isotope.pkgd.min.js">